Danny en Denise genieten van hun huwelijksreis. Hun prille geluk wordt ruw verstoord wanneer Danny op het strand wordt aangevallen door een mysterieuze figuur die opduikt uit zee. In het ziekenhuis wordt Danny doodverklaard. Toch wordt hij ineens weer wakker. Maar Danny is veranderd. Een dag later treft Denise haar man, ooit streng vegetariër, aan in de badkamer, terwijl hij een mens verorberd. Denise is echter niet van plan haar huwelijksreis hierdoor te laten verpesten.

Zombie Honeymoon is een verrassende mix van romantiek, humor en zombiefilm van nieuwkomer Dave Gebroe, door John Landis (An American Werewolf in London) omschreven als de ‘future of gore’. Met Zombie Honeymoon won hij de Fangoria Chainsaw Award voor beste low-budget horrorfilm.

“Will move your heart, then tear it out!”
Fangoria Magazine

“The first truly romantic flesh-eating corpse movie”
John Landis, “An American Werewolf in London”

“Romantic, grotesque and screamingly funny… has a real shot at becoming a cult classic”
Variety

“Zombie Honeymoon gave me nightmares and made me wake up screaming”
Ken Russell, “Altered States”

        Als beginnend filmmaker kun je het slechter treffen wanneer een veteraan als John Landis, maker van cultklassiekers als The Kentucky Fried Movie en An American Werewolf in London, je bombardeert tot de ‘future of gore’. Toch is het compliment niet helemaal terecht. Zombie Honeymoon is namelijk véél meer dan een bloederige zombiefilm. Het is ook een tragisch liefdesverhaal en een bizarre komedie. Juist het feit dat de film een geslaagde mix is van drie genres, maakt hem tot een uniek geval. Zombie Honeymoon maakt je aan het lachen, huilen en kokhalzen.
        Dat Dave Gebroe – die de film schreef, regisseerde en produceerde – het leed van zijn twee hoofdpersonages bloedserieus neemt, heeft een heel persoonlijke reden: de film gaat in essentie over zijn zus, die haar man verloor bij een surfongeluk. Hun voornamen zijn hetzelfde, hun favoriete liedjes zitten in de film, hun droom naar Portugal te verhuizen is ook die van de personages in de film. “Mijn zus gaf me toestemming om de film te maken”, zegt Gebroe in een interview. “Sterker nog: ze vindt hem geweldig. Al blijft het voor ons allebei een emo­­tionele ervaring om ernaar te kijken”.
        Naast een familietragedie vond Gebroe ook inspiratie in films. Bij het verzamelen van invloeden ging hij eclectisch te werk. Het moest “Love Story à la George Romero” worden, terwijl de temperamentvolle openingsscènes werden afgekeken van François Truffauts Jules et Jim en hij voor de acteursregie te rade ging bij John Cassavetes. Verder werd hij naar eigen zeggen geïnspireerd door “de drijfveren achter Roman Polanski’s superbloederige versie van MacBeth uit 1971 en het idee dat Polanski de gruwelijke moord op zijn vrouw Sharon Tate wilde verwerken door te waden door een stroperige zee van bloed en ingewanden.”

Regisseur Gebroe op de set

Special Features

• Behind the scenes

• Deleted scenes
• Gag reels
• Auditions Tracy Coo­gan & Graham Sibley
• Trailers